Twaalf jaar geleden werd ik lid bij Golfclub Heidemeer. Na het GVB te hebben gehaald ben ik met de zomercompetitie gestart op de donderdagavonden. Hier kwam ik in aanraking met Willem, ik speelde niet met hem in de flight maar na de afloop prijsuitreiking biertje drinken etc., waar Willem ook aanwezig was en erg onverschillig was tegen de nieuwkomers……..Ik dacht wat is dat een onverschillige kerel.
Maar zo geschiedde het de week erna werd ik ingedeeld met Willem en Koos dacht dit wordt wat, maar niks is minder waar een vriendschap was geboren ik weet het nog goed, bij hole 7 werden wat schunnige mopjes heen en weer verteld lachen gieren en brullen, zo zie je maar weer dat mijn eerste indruk niet de juiste was.
Willem zei “volgende week graag weer met zijn drieën in de flight”. Willem kon erg onverschillig zijn maar met een hart van goud en altijd het hart op de tong. Wat was hij trots op zijn kinderen en vertelde dan ook altijd vol trots Us Maria, Us Pieter en Us Ieme en natuurlijk zijn leave famke Marry, zijn steun en toeverlaat.
Willem was ook altijd belangstellend in jou en vroeg altijd hoe is het thuis hoe is het op het werk zitten jullie goed in de opdrachten etc. Wij hadden het natuurlijk ook vaak over ons werk zoals Willem het vertelde was zijn werk niet zijn werk maar zijn grote passie ,met de golfclub trok ie dan lijnen en vertelde in detail waar ze
allemaal weer zoveel meters buis ze de grond in hadden getrokken.
Willem wist wel wat er in de wereld speelde en had dan zijn eigen ongezouten mening erover. En natuurlijk de vogels wat kon hij dat mooi vertellen en wist precies als hij er een hoorde wat het was en bij elk vogelhuisje op de golfbaan even kijken als er ook reuring was.
Tot zijn pensioen kwam, waar de meeste mensen naar uitkijken, hij zag er wel wat tegen op om te stoppen want het werk was immers zijn passie. Lang heeft hij niet mogen genieten van zijn welverdiende pensioen. Ik kreeg een Whatsapp bericht en begon “freund bin bij de dokter west en hebben plakjes fun op mien longen en het is net goed…..”. Bij mij zakte de bodem onder mijn voeten vandaan ….. Mijn grote dierbare (golfvriend) gaat bij ons weg wat een gemis mijn eerste gedachte.
Toch hebben wij nog een aantal keren gegolfd en mooie herinneringen opgehaald, hoe leuk en gezellig we het altijd hadden gehad tijdens het golfen met een grap en een grol.
De laatste keer dat ik Willem heb gesproken was bij hem thuis samen voor huis nog net in het zonnetje met een bakje koffie. Willem zei “we prate der net oer,maar hoe leuk hebben we het wel niet gehad en hoe dankbaar ik mag zijn met alles wat ik bij het eind heb gehad.
We gaan jou missen Willem maar nooit vergeten…….zoals jij zou zeggen…….Jou him in skop.