Greensome Clubkampioenschappen 2026: Signed Sealed Delivered!

Zaterdag 5 en zondag 6 september werd alweer het laatste Clubkampioenschap van 2026 gehouden. Traditiegetrouw is dit het Greensome Kampioenschap waar duo’s van hetzelfde geslacht het in de spelvorm greensome tegen elkaar opnemen. Een altijd sterk bezet Kampioenschap waar een veelvoud en een gemêleerd aantal koppels zich voor inschrijven en de transfermarkt voor het vinden van een goede speelpartner vaak al begint in januari of februari. In de wandelgangen vindt er bij transfervrije spelers een hoop gelobby plaats en wordt je eeuwige roem voorgespiegeld in ruil voor je golfkunsten om als tijdelijke tweedaagse alliantie aan te treden in de vroege ochtend van het eerste septemberweekend. Ook ik was zo’n transfervrije speler, want mijn beoogde speelmaat (die al in september vorig jaar mij een contract onder ogen schoof en ik natuurlijk blindelings tekende) gaf in het voorjaar aan: the deal is off dude, want ik moet naar een trouwerij. Ik hoop dat je een gezellige trouwerij hebt gehad Dennis (Schreur), een mooie stropdas met een mooi golfprintje staat je goed denk ik zo!?

En dus plofte er ineens een appje van mijn speelmaatje uit ons Heidemeers Finest Heren 1 Kompetisieteam op de digitale mat. Brent Pieter – Boy Wonder voor intimi – vroeg me of ik misschien met hem wilde spelen aangezien zijn vaste maat óók helaas niet kon (die zat in de bergen geld te verdienen begreep ik dit weekend). En dus gaven Brent Pieter en ik ons op als soort van gelegenheidsduo.

Jan Sietse Heida en zijn kompanen van de TC hadden weer een mooi speelschema bedacht waarbij elk koppel een grote kans maakte om 2 dagen te kunnen spelen: hetzij in de afvalrace voor Het Kampioenschap of via de doorstroming naar de zogenaamde ‘verliezersronde’. Mijns inziens een zeer leuk concept waarbij elk koppel een flinke dosis matchplaydrama in de vorm van gemiste puttjes en playoffs voor de kiezen krijgt over 9 of 18 holes.

Zaterdagochtend speelden we onze eerste wedstrijd (in de poule) een solide pot tegen Douwe de Jong en Peter van Wijngaarden. We wonnen en dus mochten we ons in de volgende ronde meten met Jan Sietse Heida himself en zijn speelmaat Sint Brouwer. We hadden een spannend potje voor de kiezen waarbij het lang gelijk opging. We moesten zelfs tot hole 9, omdat Sint fabelachtig vanuit de rough de bal op hole 8 binnen een halve meter van de hole liet eindigen en via een zekere birdie de wedstrijd weer gelijk trok. Diezelfde Sint sloeg helaas op hole 9 zijn 2^e slag vanaf de fairway het water in (het kan verkeren…) en omdat de putt voor een bogey langs de hole gleed werd de hole gegegeven en wonnen we deze wedstrijd 1up.

We mochten dus door in de eindronde over 18 holes en zodoende troffen we in de middag het duo Ruben en Jorn. Ruben mijmerde op de fairway van hole 2 ‘dit kon wel eens een moeilijke middag worden’ en zijn profetische woorden bleken bewaarheid: we wonnen de wedstrijd en mochten dus doorrrrr naar de halve finale op zondagochtend.

Daar troffen we 2 oude rotten in het vak die het spelletje matchplay tot in de puntjes van hun vingers beheersen in de personen van ‘De Buurmannen’ Menno Slaap en Frank Wedema. We waren aan elkaar gewaagd gedurende de partij waar we met een marginale voorsprong na 9 holes geleidelijk onze voorsprong konden uitbouwen. Menno drukte op hole 15 nog een putt van een meter of 6 in de hole om de wedstrijd door te laten gaan, maar op de volgende hole konden we dankzij een halve de partij naar ons toe trekken.

Via de livescoring hielden we nauwlettend in de gaten hoe het in de andere halve finale aan toeging. Dat was een kraker van jewelste tussen Team Spiekerbroek (Jorrit Kuindersma en Erik van Nieuwenhoven) versus het Powerhousekoppel Daan Wedema en Robin Otter. Ik posteerde me bij hole 18 om het eindspel van deze pot mee te maken, maar op hole 17 bleek de wedstrijd al beslist: 2 holes winst met slechts nog 1 te spelen in het voordeel van… Team Spiekerbroek.

De Finale ging dus tussen ons en Team Spiekerbroek. We kennen elkaar en elkaars spel goed omdat we teamgenoten zijn in Heren 1 en dus wisten we dat we onze borst nat konden maken. Lang keken Brent en ik tegen een kleine achterstand aan – opgelopen op hole 2 – maar op hole 10 kantelde de wedstrijd licht in ons voordeel. We stonden dan weer even 1 up, dan weer gelijk. Hole 17 konden we dankzij een goede chip van mij en de daaropvolgende putt van Brent met een par naar ons toe trekken en dus naar 18 met 1 hole voorsprong… Ik ging voor de green, maar de bal ging te ver rechts het water in. Brent was verstandig en sloeg zijn bal netjes ter hoogte van het 100 meter paaltje op de fairway. Jorrit slaat enorm ver en sloeg de bal daadwerkelijk richting de green, over het water, maar wel links in – de wat later bleek – onvergeeflijke rough. De bal van Erik zeilde ook links (ik weet niet of die nog gevonden is?). ik sloeg de bal vanaf de fairway onder een zekere hoogspanning veilig naar het midden van de green. Erik moest Jorrit zijn bal spelen, maar die lag erg lastig. Erik haalde uit en… de bal kwam veel te hard uit de rough en ging over de green heen en verdween tussen de witte paaltjes door en na een korte zoektocht werd er geconcludeerd: die moet Out of Bounds gegaan zijn… De heren beseften dat de hole daarmee eigenlijk verloren was en gaven ons de partij. Daarmee kwam onverwacht een einde aan deze enorm spannende finale en mogen Brent Pieter en ik ons een jaar lang Clubkampioen Greensome noemen!

Boy Wonder: we hebben het maar mooi geflikt de afgelopen 2 dagen. Hatsikidee en bedankt! Veel succes met de eerste sgooldag op de Hanze voor je studie in vaste obstakels (of was het nou vastgoed?). Ik hoop dat je in de trein nog even lekker nageniet van onze overwinning tijdens het doornemen van de eerste lestheorie! En omdat we clubkampioen zijn betekent dit dat we natuurlijk volgend jaar weer gaan proberen om een paar goede rondjes matchplay in elkaar te draaien en deze zonodig bij elkaar te houden met ducttape, het ‘vrouwen en kinderen eerst’ principe, naald en draad en alle andere broodnodige hulpmiddelen om opnieuw een poging te doen om clubkampioen greensome te kunnen worden! En wat betreft alle transfervrije spelers die mogelijk tijdens de reeds geopende transfermarkt onze golfkunsten willen claimen: dat gaat helaas niet. In ieder geval zijn Brent en ik contractueel nog een jaar aan elkaar verbonden, daar kan helaas geen miljoenenbod tegenop. A deal is a deal!